شمارهٔ ۱ - چشمت کور!
خیال خواجگیت بود، بر تمام جهانشدی ز خانه خود هم جواب، چشمت کور!
جزای نیت زشت تو هست، این که چنین:ز هر کنار شوی طرد باب، چشمت کور!
تویی چو میکروب طاعون میان نوع بشرکه هرکس از تو کند اجتناب، چشمت کور
شدی ز خوی بد و فعل زشت و نیت شومدر آتش ستم خود کباب، چشمت کور!