شمارهٔ ۱
هر کاو ندید روضهٔ فردوس بر زمینگو بر نگاه خسرو صاحب قران ببین
هم نزهت بهشت بعفو خدایگانبا صحن دلشگای روان پرورش قرین
هم رفعت سپهر، بتائید شهریاردر سقف آسمان صفتش آیتی مبین
انگیخته طراوات اشکال دلبر باشنقش خجالت از رخ صورتگران چین
آمیخته بدایع تمثال جانفراشبا زر و لاجورد، رخ و زلف حور عین
خورشید را بسایه ی ایوانش بار نیستدر سایه عنایت خورشید ملک و دین
فرمانده جهان، عضدالدین سپهر ملکحاجی بک آفتاب زمان خسرو زمین