گنج

شمارهٔ ۱۱

۲ بیت
چون چهره گشود صبح کافور‌عذارشد نوش لبم ز خواب نوشین بیدار
گفتم که به یار بوسه گفتا که بگیرگفتم که بگیر باده گفتا که بیار