شمارهٔ ٨ - ترجمه قافیه: وست۲ بیت می در میان سفره و گل بر کنار آبگویند بهر دیده و دل داروئی نکوست باشد نکو ولی همه خوبی و خرمیجمعست اندرو که دلت دوستدار اوست