گنج

شمارهٔ ۵۴ - ترجمه

قافیه: رش۳ بیت
مرا چه گفت یکی گفت در زمانه توئیبدیهه گوی کلام از معانی و صورش
چرا مدیحه سرای رضا همی نشویکه در جهان نبود کس بپاکی گهرش
بگفتمش که نیارم ستود امامی راکه جبرئیل امین بود خادم پدرش