گنج

شمارهٔ ٣۴ - ترجمه

قافیه: اکشدهاست۲ بیت
گر بمانیم زنده بر دوزیمدامنی کز فراق چاک شده است
ور بمردیم عذر ما بپذیرای بسا آرزو که خاک شده است