شمارهٔ ١٠ - ترجمه قافیه: ع۲ بیت بدوستی که نیاید امیدها همه راستنه هر چه نیز بترسند از آن شود واقع چو در میانه مرد و بلا شبی باشدچه داند او که چه سازد بصبحدم صانع