بخش ۱ - لک الحمد یا ذالعلا والکرم
لک الحمد یا ذالعلا والکرملک الشکر یا ذالعطا والنعم
به امر تو بر پا بود نه فلکثنا درفلک از تو گوید ملک
ز خاک وز آب وز باد وزنارکه هستند اضداد هم این چهار
چه خوش نقشها آشکارا کنیعیان لعل از سنگ خارا کنی
دهی در دل سنگ جا شیشه رابه دلها دهی راه اندیشه را
کنی مشک درناف آهو ز خونز بحر عنبر اشهب آری برون
رطب اری از نخل واز نحل عسلعجب بی مثالی عجب بی بدل
شکر آوری از نی و می زتاکبه دست تو بشاد حیات وهلاک
به گوهر دهی پرورش در صدفیکی را دهی غم یکی را شعف
«ز یک قطره آب منی پروریبتی گلرخ وبدهیش دلبری»
نشدهیچکس آگه از ذات توتوشاهی ولیکن همه مات تو