بخش ۱
این نسخه ز گفته بلند اقبال استمطبوع وپسندیده اهل حال است
گرچه سخن از بلبل وگل گفته ولیعیبش منما که احسن الاقوال است
بسم الله الرحمن الرحیم
بنام خداوند عرش عظیمکه بر بندگانست لطفش عمیم
به هر کار دانا و بیننده اوستسخن در دهان آفریننده اوست
نباشد به جز او خدای دگربه جز درگهش نیست جای دگر
برون آرد از سنگ فیروزه رامهیا کند رزق هر روزه را
رطب ارد از خار و از نی شکرپر از نعمت او بود بحر وبر
نگردیده کس آگه از ذات اوشه است او ولیکن همه مات او
بود او خداوند بالا وپستشد از امر او هستی از نیست هست
رحیم است و رحمان رئوف و رشیدولی است و والی ودود و وحید
معین است و معطی مبین ومجیرقدیم است و قادر قوی وقدیر
به فضل وکرم ای خداوند پاکبیا بگذر از جرم این مشت خاک
بلند از تو گشته است اقبال مننظر کن ز رحمت بر احوال من