شمارهٔ ۱۲۵
چو لاله دل ز داغم لکه داردبت من چون هوای مکه دارد
رخش از بوسه ام گر پر کلف شدبه رخ ماه فلک هم لکه دارد
منقش شد رخم از اشک چشممبه مانند زری کوسکه دارد
به عمرم در سراغ یار و غافلکه دائم در دل من دکه دارد
نصیحت گوی را باما چکار استزما ناید علاج ار حکه دارد
دوبینی از بلنداقبال دوراستکه دل با نازنینی یکه دارد
از آن روگشته هجر یار مهلککه میزان حروف عکه دارد