شمارهٔ ۱۴
غیرت وجه حالی من وجهک المنقششوشت حال قلبی من صد غک المشوش
ای قد و قامتت خوب وی زلف و عارضت خوشآبی بر آتشم زن آبی بده چو اتش
مهلا فداک روح فالجسم فات عشقارفقا فکدت انی من دمعی الموشش
خوش خوش نشاط گستر بر دامن گل اکنونکافگند روی گیتی از سبزه رنگ مفرش
یا منیتی و روحی فات الفؤاد فارحمیا سلوتی و عیشی طال العناء فانعش
چون باخت دیده و دل خوش خوش مجیر با توروزش مخواه تیره عیشش مخواه ناخوش