شمارهٔ ۵
صبا مشاطگی از سر گرفته استچمن را باز در زیور گرفته است
زمین از سبزه چون لعل لب یارقبای فُستُقی در بر گرفته است
ز لطف باد نوروز آب چشمهمزاج چشمه کوثر گرفته است
ز بوی زلف مشکین بنفشههمه روی زمین عنبر گرفته است
چو مستان در میان باغ، نرگسبه یاد روی گل ساغر گرفته است
طبیعت از طریق نقشبندیهزاران خرده بر آزر گرفته است
چو ناصر تا رخ گل دید بلبلحدیث عاشقی از سر گرفته است