فقرۀ ۱۱۲
شراب به پیمان (یعنی به اندازه) خور چه هر که او شراب بیپیمان خورد، بسا گنه که از وی آید.
اگر باده نوشی به پیمانه نوشبه آیین مردان فرزانه نوش
کز افزونی می ز دلها گناهبرُوید، چو از تند باران گیاه
وگر گفتهٔ من پسند آیدتمخور می که از می گزند آیدت
بود سوزیان این می لعلپوشزیانش ز تو، سودش از میفروش