گنج

فقرۀ ۱۱۰

۲ بیت

نیک مرد آساید و بد مرد بیش و اندوه گران بود.

نکو مرد آساید اندر جهانبرد بدکنش مرد رنج گران
نکویی بود جوشن نیکمردبه گرد بدی تا توانی مگرد