شمارهٔ ۱۷۵ - تاریخ دبیرستان فردوسی مشهد
بنام ایزد که نو شد در جهان عنوان فردوسیبه دوران شهنشه تازه شد دوران فردوسی
زبان بسته گوبا شد، ادب را دهر جویا شدز نو بشکفت و بویا شد، گل بستان فردوسی
اگر گشتش دل محزون ز شاه غزنوی پر خونز شاه پهلوی اکنون برقصد جان فردوسی
اگر بودی کنون زنده درین دوران فرخندهز مدحش بودی آکنده همه دیوان فردوسی
به امر خسرو ایران مزارش گشت آبادانز رفعت بود با کیوان سر ایوان فردوسی
بنامش جشن برپا شد جهان پرشور و غوغا شدسرودی عالمآرا شد حدیث شأن فردوسی
به زینت بخشی ایران شهنشاه فلک دربانبپا کرد این دبیرستان به شهرستان فردوسی
بمان کز همت خسرو درین حکمت سرای نوفضیلت افکند پرتو به فرزندان فردوسی
برین دوران بهروزی درآید روز پیروزیشود ایران امروزی به از ایران فردوسی
چو ختم این یادگار آمد گل حکمت ببار آمدبهتاریخش «بهار» آمد مدیحتخوان فردوسی
هنرمند آفرین راند چو این تاریخ برخواند:«بهدنیا جاودان ماند دبیرستان فردوسی»