شمارهٔ ۱۳۷ - قطعهٔ الحاقی در پاسخ فانی سمنانی
فانی، کز زادن چنو سخن آرایمادر ایام شد عقیم و سترون
خوشا زین چامهٔ بدیع که باشدباغی پر یاسمین و خیری و سوسن
هر ورقی را کزو دو بیت نگاریگردد بیغارهٔ پرند ملوّن
دیدم ازین یک قصیده پاکی طبعشدید توان نور آفتاب ز روزن
لیک من و فانیایم بندهٔ ناصرآنکه سروده است این چکامهٔ متقن
«دیر بماندم در این سرای کهن من»«تا کهنم کرد صحبت دی و بهمن»