شمارهٔ ۹۴
وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)قافیه: ری۴ بیت
بر سبزه نشست بلبل و قمریباید می سرخ چون گل حمری
آری می سرخ درخور است از آنکبر سبزه نشست بلبل و قمری
آن سرخ مِیی که گَرْش بربویینشناسیاش از بنفشهٔ برّی
آن می که سحابش اندرون بینیرخشندهتر از ستارهٔ شعری