بخش ۷ - فی التوبة عن الخطایا و الانابة الی واهب العطایا

وزن: متفاعلتن متفاعلتن۲۶ بیت

ای داده خلاصهٔ عمر به بادوی گشته به لهو و لعب، دلشاد

ای مست ز جام هوا و هوسدیگر ز شراب معاصی بس

تا چند روی به ره عاطلیک بار بخوان زهق الباطل

زین بیش خطیئه پناه مباشمرغابی بحر گناه مباش

از توبه بشوی گناه و خطاوز توبه بجوی نوال و عطا

گر تو برسی به نعیم مقیموز توبه رهی، ز عذاب الیم

توبه، در صلح بود بارباین در می‌کوب، به صد یارب

نومید مباش ز عفواللهای مجرم عاصی نامه سیاه

گرچه گنه تو ز عد بیش استعفو و کرمش از حد بیش است

عفو ازلی که برون ز حد استخواهان گناه فزون ز عد است

لیکن چندان، در جرم مپیچکامکان صلح نماند هیچ

تا چند کنی ای شیخ کبارتوبه تلقین بهائی زار

کو توبهٔ روز به شب شکندوین توبه به روز دگر فکند

عمرش بگذشت، به لیت و عسیوز توبهٔ صبح، شکست مسا

ای ساقی دلکش فرخ فالدارم ز حیات، هزار ملال

در ده قدحی ز شراب طهوربر دل بگشا در عیش و سرور

که گرفتارم به غم جانکاهزین توبهٔ سست بتر ز گناه

ای ذاکر خاص بلند مقام!آزرده دلم ز غم ایام

زین ذکر جدید فرح افزایغمهای جهان ز دلم بزدای

می‌گو با ذوق و دل آگاهالله، الله، الله، الله

کاین ذکر رفیع همایون فروین نظم بدیع بلند اختر

در بحر خبب، چو جلوه نموددرهای فرح بر خلق گشود

آن را برخوان به نوای حزینوز قلهٔ عرش، بشنو تحسین

یارب، به کرامت اهل صفابه هدایت پیشروان وفا

کاین نامهٔ نامی نیک‌اثرکاورده ز عالم قدس خبر

پیوسته، خجسته مقامش کنمقبول خواص و عوامش کن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیهودگی زندگی و پشیمانی از گناهانی که مرتکب شده، اشاره می‌کند. او از انسان می‌خواهد که از وابستگی به لذت‌های دنیا و معاصی دوری کند و به توبه و طلب عفو خداوند بپردازد. شاعر به اهمیت توبه واقعی و پرهیز از توبه‌های سطحی تأکید می‌کند و می‌گوید که خداوند با رحمت و بخشش خود می‌تواند گناهان را فراموش کند. همچنین، شاعر به یادآوری ذکر خداوند و شادی ناشی از آن تاکید دارد و از خداوند می‌خواهد که اهل صفا و وفا را راهنمایی کند و به مقام عالی برساند. در نهایت، پیام شعر دعوت به توبه، صفا و نزدیکی به خداست.