باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شمارهٔ ۱ماییم که نیست غیر ما، اینْت کمال!شمارهٔ ۲چون ما به وجود خود هویدا باشیمشمارهٔ ۳ما را باشی بهْ که هوا را باشیشمارهٔ ۴عمرت که میان جان و تن گرداندشمارهٔ ۵با خویش همیشه عشقِ خود میبازیمشمارهٔ ۶از عالمِ بیچون به سکون باید شدشمارهٔ ۷ماییم که جز درگهِ ما درگه نیستشمارهٔ ۸ای آن که بلی گوی الست از ماییشمارهٔ ۹آن چیز کزو عالم و آدم بینمشمارهٔ ۱۰ماییم که با ما نبود هیچ رواشمارهٔ ۱۱با اینهمه اختلاف و تمییز که هستشمارهٔ ۱۲بس سرکش را کز سر مویی کُشتمشمارهٔ ۱۳گر هست دلی، ز عشق، دیوانه به است