بخش ۴۷ - عقد اخوت مصطفی با مرتضی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۲۱ بیت

گفت روزی مصطفی اصحاب راعقد میفرمود با هم در اخا

گفت او با یکدگر یاری کنیدخود بهم عهد و وفاداری کنید

چون شوم من یارتان حق یار شداز بدیهای شما بیزار شد

گفت ای صدّیق هستی یار مندر مغاره بوده یار غار من

گفت با فاروق کی چست آمدهدر طریق شرع من رست آمده

هر دو را با یکدگر بیعت بدادپس برادر کردشان و عهد داد

پس بذوالنورین گفت ای یار ماکاتب وحی منی پیشم بیا

پس بعبدالله او را عقد دادجمله را با یکدگر دادی وداد

دو بدو با یکدگرشان عقد دادمی‌شدند از صحبت هم جمله شاد

جملهٔ اصحاب کردندی خروشبود اندر گوشه‌ای حیدر خموش

گفت با او مصطفی گو حال گوخود چنین ساکت چرائی ای نکو

گفت ما را یا نبیّ المرسلینتا بکی تنها گذاری این چنین

جملگی گشتند با هم همنشینمن شده در گوشه‌ای تنها چنین

گفت ای نورولایت درنهانجبرئیل آمد بگفتا کن چنان

بعد از آن گفت ای تو محبوب الاهبند خود عقد اخوّت را بشاه

ز آنکه حق این عقد را در عرش بستای سر هر سروری پیش تو پست

جملهٔ کرّوبیان حاضر بدندماه و خورشید اندر آن ناظر بدند

حوریان خود جمله جان افشان شدنددر رخ این هر دو شه حیران شدند

حق تعالی بیعت ما بسته استتو نپنداری که این خود رسته است

پس نبی دست علی را چون گرفتصیغهٔ عقد اخوت را بگفت

بعد از آن گفتا که شو فارغ ز غمما چو موسائیم و چون هارون بهم

خلاصه

هوش مصنوعی: روزی پیامبر مصطفی (ص) به اصحابش دستور داد که با یکدیگر برادر شوند و عهد و وفاداری ببندند. او به آنها گفت که اگر به من یاری کنید، من هم یارتان می‌شوم و از بدی‌های شما بیزار می‌شوم. در این میان، صدیق و فاروق به عنوان یاران پیامبر معرفی شدند و با یکدیگر بیعت کردند. سپس پیامبر از علی (ع) خواست که به جمع یاران برود، اما علی در گوشه‌ای خاموش بود. پیامبر از او خواست که چرا ساکت است و علی پاسخ داد که احساس تنهایی می‌کند. سپس جبرئیل به پیامبر خبر داد که خداوند این عقد اخوت را در عرش بسته است و برکت آن را تأیید کرده است. در نهایت پیامبر دست علی (ع) را گرفت و پیوند برادری را اعلام کرد و به او گفت که از غم‌ها فارغ باشد، چون آنها مانند موسی و هارون با هم هستند.