غزل شمارهٔ ۱۲۰
عشق جز بخشش خدایی نیستاین به سلطانی و گدایی نیست
هر که او برنخیزد از سَرِ سَرعشق را با وی آشنایی نیست
عشق وقف است بر دلِ پُردردوقف در شرع ما بهایی نیست
هر که را بازِ عشق صید کندبازش از چنگ او رهایی نیست
کار آن کس که عاشقی ورزدبه جز از عین بینوایی نیست
چون رسیدم به نزد آن معشوقکار جز عیش و دلگشایی نیست
هرچه عطار گوید از سَرِ عشقبه یقین دان که جز عطایی نیست