بخش ۱۹ - ملامت کردن سلیمان مرغان را و ستایش بلبل بر جملۀ مرغان

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)۸ بیت

سلیمان چون ز بلبل قصه بشنیدبسی اندر فراق گل بنالید

پس آنگه گفت مرغان هوا راکه غیبت بود از بلبل شما را

هر آنکس کو رود تنها به قاضیز قاضی خرم آید گشته راضی

سخن گفت برابر اتفاق استبه غیبت ماجرا کردن نفاقست

حدیث ماجرا چون هست معقولبگو با هر که باشد هست مشغول

چو بلبل حاضر آمد وقت غیبتنمی‌جنبد یکی اکنون ز هیبت

به غیبت بوده هر یک از شما شیربه خون بلبلان آلوده شمشیر

مثالش با شما مشت پیادهمثال گربه و موش است و باده

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، سلیمان پس از شنیدن ناله بلبل به خاطر فراق گل، به مرغان هوا می‌گوید که غیبت بلبل را ترک کنند. او بیان می‌کند که کسی که به قاضی تنها برود، از او راضی و خوشحال برمی‌گردد. او هشدار می‌دهد که سخن گفتن در غیبت، نفاق است و اگر ماجرایی منطقی پیش آید، باید با هر کسی که درگیر است به طرز صحیحی برخورد شود. وقتی بلبل در میانشان حاضر است، دیگر کسی جرأت نمی‌کند صحبت کند، زیرا در غیبت قوی و دلیر به نظر می‌رسند در حالی که خون بلبلان به گردن آن‌هاست. سلیمان به این موضوع اشاره می‌کند که رفتار آن‌ها شبیه به گربه و موش است.