بخش ۱۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)۲۲ بیت

مسلّم گشت او را ملک و خاتمبفرمانش درآمد هر دو عالم

بفرمانش همه دیو و پری بودمر او را از بهشت انگشتری بود

علی را بود بنده همچو سلماناز آن بر هر دو عالم داشت فرمان

بفرما آن که فرمانی دهندتترا ملک سلیمانی دهندت

اگر فرمان بری فرمان شه بربسوی درگه آن شاه ره بر

اگر فرمان بری یابی تو خاتمبفرمانت شود ملک دو عالم

اگر فرمان بری گردی سلیمانترا دیو و پری باشد بفرمان

اگر فرمان بری گردی همه نورحقیقت میشوی نور علی نور

اگر فرمان بری اسرار یابیرموز حیدر کرار یابی

بفرمان علی میباش آبادبفرمان علی میباش دلشاد

اگر فرمان بری او را چو سلمانشوی اندر حقیقت چون سلیمان

ز فرمان علی گر سر بتابیبهر دو کون بیشک ره نیابی

تو فرمان بر که تا مقصود یابیرضای حضرت معبود یابی

علی را بنده بودن اصل دین استبنزد من سلیمانی همین است

علی را بنده شو تا راه یابیبمعنی مظهر الله یابی

علی را بنده شو مانند سلمانکه تا فرمان دهی همچو سلیمان

بخوان نزدیک دانا این سبق رابگردان نزد جاهل این ورق را

ز یک فرمان که آدم کرد بد دیدبلا و محنت و اندوه و غم دید

مر او را خوردن گندم زبون کردز صدر جنت المأوا برون کرد

مپیچ از راه فرمان سر چو ابلیسبفرمان باش دایم همچو ادریس

ز امرش گشت پیدا این دو عالمسخن کوتاه شد والله اعلم

دگر پرسی ز حال احتسابمچرا مانع شوند اندر حسابم

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن به تمجید از مقام علی (ع) و ضرورت پیروی از او می‌پردازد. شاعر به روشنی بیان می‌کند که با فرمانبرداری از علی، انسان می‌تواند به قدرت و نور واقعی برسد و همه چیز تحت فرمان او قرار می‌گیرد. اشاره شده که نه‌تنها دیو و پری، بلکه تمام عالم به فرمان او هستند و با تبعیت از او، انسان می‌تواند به خوشبختی و روشنایی دست یابد. همچنین، به داستان حضرت آدم و تبعات نافرمانی او اشاره می‌شود که نتیجه‌اش بلا و اندوه بوده است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که پیروی از علی، اصل دین است و راه اصلی به سوی مقصود و رضای خداوند است.