رباعیات
شمارهٔ ۱ - وله ایضاًای ذات تو ز اغراض و صفات آمده پاکشمارهٔ ۲ - وله ایضاًای از تو بهر چمن بهر گل بوئیشمارهٔ ۳ - وله ایضاًبرداشته‌ام دو دست از بهر دعاشمارهٔ ۴ - وله ایضاًدلدار چو مغز است و جهان جمله چو پوستشمارهٔ ۵ - وله ایضاًای حاجب ابروی تو هرابروئیشمارهٔ ۶ - وله ایضاًمائیم ز قید هر دو عالم رستهشمارهٔ ۷ - وله ایضاًمائیم که آئینهٔ روی شاهیمشمارهٔ ۸ - وله ایضاًبا غیر علی کیم سرو برگ بودشمارهٔ ۹ - رباعی بلسان الحقیقة المحمدیهعالم صفت حسن سراپای من استشمارهٔ ۱۰ - و له ایضاًلیکن نه سری که غیر پا پنداریشمارهٔ ۱۱ - و له ایضاًاز فرقت آن سیمتن ماه جبینشمارهٔ ۱۲ - رباعی فی حقیقة المحمدیهای صبح ازل طلعت روح افزایتشمارهٔ ۱۳ - و له ایضاًشهروزه شدی و شاه دوران بودیشمارهٔ ۱۴ - و له ایضاًیا من هو نورا عین ایقاظشمارهٔ ۱۵ - دوبیتیز عشقش سوز در هر سینه بینم