پرش به محتوا

گنج

گنج›عسجدی›اشعار باقیمانده›شمارهٔ ۷۱ - فقر شاعر

شمارهٔ ۷۱ - فقر شاعر

۱ بیت

همی دوم بجهان اندر، از پی روزیدو پای پر شغه و مانده، با دل بریان

خلاصه

هوش مصنوعی: این بیت به تلاش آدمی برای دستیابی به روزی و معاش اشاره دارد. او با پاهای ناتوان و دلی پر از غم و ناراحتی، در جستجوی رزق و روزی به دنیا آمده و در این مسیر با مشکلاتی روبروست.

پیشینشمارهٔ ۷۰ - در اوصاف زشت پسینشمارهٔ ۷۲ - در تغزل

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی