شمارهٔ ۶ - در سخای ممدوح گوید قافیه: ب۳ بیت با سرشگ سخای او کس راننماید بزرگ رود فرب یاد کرد از لطیف طبعش بحرگشت پر در و عنبر اشهب باگران حلمش آشنا شد کوهشد مکان عقیق و کان ذهب