شمارهٔ ۴۷ - چکامه ای شیوا در صنعت تکریر
باران قطره قطره همی بارم ابروارهر روز خیره خیره ازین چشم سیل بار
ز آن قطره قطره، قطره باران شده خجلز آن خیره خیره، خیره دل من ز هجر یار
یاری که ذره ذره نماید همی نظرهجرانش باره باره بمن برنهاد بار
ز آن ذره ذره، ذره بدل آیدم چو کوهز آن باره باره، باره بچشم آیدم غبار
دیدنش نوبه نوبه، چو نو ماه گاه گاهرفتنش گوشه گوشه، کران کرده زین دیار
زین نوبه نوبه، نوبه خوابم شده تباهز ان گوشه گوشه، گوشه جان و دلم فکار
دل گشته رخنه رخنه بزاری بتیغ هجرز آن مشک توده توده بر آن گرد لاله زار
ز آن رخنه رخنه، رخنه شده عقل و دین مراز آن توده توده، توده بدل بر غم نگار
دندانش دانه دانه درّ است جانفزایلبهاش پاره پاره عقیق است آبدار
ز آن دانه دانه، دانه در یتیم زردز آن پاره پاره، پاره یاقوت سرخ خوار
حوری که تیره تیره بپوشد رخان روزچونانکه طره طره شود طره بر عذار
ز آن تیره تیره، تیره شود نور آفتابز آن طره طره، طره شود طره تتار
طرهش چو حلقه حلقه قطار از پی قطارحلقهش چو چشمه چشمه نور هدی قطار
ز آن حلقه حلقه، حلقه زنجیر شرمگینز آن چشمه چشمه، چشمه خورشید درد خوار
زلفینش نافه نافه گشاید نثار مشکرخسارش لاله لاله نماید فروغ نار
ز آن نافه نافه، نافه خوشبوی با دریغز آن لاله لاله، لاله خودروی شرمسار
سیم است بیضه بیضه بر آن سیم سنگدلریحان دسته دسته بر آن طرف گل نگار
ز آن بیضه بیضه، بیضه کافور جفت خاکز آن دسته دسته، دسته سنبل ببوی خار
تیمار عقده عقده، اندر دلم زدهستو ز خواجه تحفه تحفه نشاط دل و قرار
ز آن عقده عقده، عقده ابروی تو مدامز آن تحفه تحفه، تحفه چنین مدح نامدار
دی خواجه تازه تازه بر الفاظ شعر منز آن گونه گونه نیز بمن کرد بر نثار
ز آن تازه تازه، تازه بهر شهر ازو شکرز آن گونه گونه، گونه من چون گل بهار
همتش پایه پایه عزیز و شود بلندگسترده سایه سایه، از هر سویی هزار
ز آن پایه پایه، پایه گه خدمت ملوکز آن سایه سایه، سایه گه سجده کبار
دینار کیسه کیسه دهد اهل فضل راچونانکه سله سله برد طاقت ستار
ز آن کیسه کیسه، کیسه صراف عیب گیرز آن سله سله، سله بزاز مستعار
از عطر حبه حبه دهد هر کسی عطااز جود ریزه ریزه کم و بیش پر عیار
...
او باز حقه حقه دهد عطر خلق راچونانکه تخته تخته دهد عود را کبار
ز آن حقه حقه، حقه سیماب زار از اوستز آن تخته تخته، تخته ارزیز زبر و زار
از چرخ بهره بهره طرب باد خواجه راوز خلق شهره شهره ثناهاش یادگار
ز آن بهره بهره، بهره رسیده بمانعمزآن شهره شهره، شهره ایام شهریار
از چرخ برخه برخه سعادت بجانش باداز عرش جمله جمله ز احسان کردگار
ز آن برخه برخه، برخه ابر جان او ز سعدز آن جمله جمله، جمله مر او را ز بخت یار
تا هست سوره سوره کتاب خدای ماوز علم نکته نکته بهر سوره آشکار
ز آن سوره سوره، سوره مهترش باد حرزز آن نکته نکته، نکته بهترش غمگسار
تا هست خامه خامه بهر بادیه زریکوز باد غیبه غیبه بر او نقش بی شمار