شمارهٔ ۲۲ - قطعه در پند و اندرز وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: مگردند۲ بیت چرا نه مردم عاقل چنان بود که بعمرچو درد سر کندش مردمان دژم گردند چنان چه باید بودن که گر سرش ببریبسر بریدن او دوستان خرم گردند