شمارهٔ ۲۱
جان برخی آذربایجان باداین مهدِ زردشت، مهدامان باد
(مهدامان باد)
هر ناکست کو عضو فلج گفتعضوش فلج گو، لالش زبان باد
(لالش زبان باد)
کلید ایران تو، شهید ایران تو، امید ایران تودرود بر روانت از روان پاکان باد، از نیاکان باد
ای ای ای، فدای خاکت جان جهان باد
صبا ز من بگو به اهل تبریزکه ای همه چو شیر شرزه خونریز
ز تُرک و از زبانِ تُرک بپرهیز
زبان فرامُش نکنیدخموش آتش نکنید
بگفت زردشت کز آبخموش آتش نکنید