شمارهٔ ۱ - دیدم صنمی
«دیدم صنمی سروقد و روی چو ماهی» یا بهاختصار «دیدم صنمی»، نخستین تصنیف عارف قزوینی است که سال ۱۳۱۵ ه. ق در دستگاه شور ساخته شد.
عارف قزوینی دیدم صنمی را در هجدهسالگی، قبل از آمدن به تهران به عشق دختری ارمنی به نام خانمبالا ساخته است.
دیدم صنمی سرو قد و روی چو ماهیالهی تو گواهی، خدایا تو پناهی
افکند به رخسار چو مه زلف سیاهیالهی تو گواهی، خدایا تو پناهی
گر گویم سروش، نبود سرو خراماناین قسم شتابان، چون کبک خرامان
ور گویم گل، پیش تو گل همچو گیاهیالهی تو گواهی، خدایا تو پناهی
این نیست مگر آینۀ لطف الهیالهی تو گواهی، خدایا تو پناهی
صد بار گداییش به از منصب شاهیالهی تو گواهی، خدایا تو پناهی