گنج

شمارهٔ ۹۸ - در مدح موئیدالدین مودودشاه

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اهاوست۱۱ بیت
بازآمد آنکه دولت و دین در پناه اوستدور سپهر بندهٔ درگاه جاه اوست
مودودشه موئید دین پهلوان شرقکامروز شرق و غرب جهان در پناه اوست
گردون غبار پایهٔ تخت بلند اوستخورشید عکس گوهر پر کلاه اوست
سیر ستارگان فلک نیست در بروجبر گوشهای کنگرهٔ بارگاه اوست
چشم مسافران ظفر نیست بر قدربر سمت ظل رایت و گرد سپاه اوست
ای بس همای بخت که پرواز می‌کنددر سایه‌ای که بر عقب نیکخواه اوست
هم سبز خنگ چرخ کمین بارگیر اوستهم دستگاه بحر بهین دستگاه اوست
بر آستان چرخ به منت قدم نهدگردی که مایه و مددش خاک راه اوست
انصاف اگر گواه دوام است لاجرمانصاف او به دولت دایم گواه اوست
روزش چنین که هست همیشه به گاه بادکین ایمنی نتیجهٔ روز به گاه اوست
منصور باد رایت نصرت‌فزای اوکین عافیت ز نصرت تشویش کاه اوست