گنج

شمارهٔ ۹۵ - در طلب شراب و گوشت و مزه به طریق لغز گفته

مقلوب لفظ پارس به تصحیف از کفتدارم طمع که علت با من ز دست کوست
تصحیف قافیه که به مصراع آخرستگر ضم کنی بر آنچه مسماست هم‌نکوست
آن دو لطیف را سیمی هست هم لطیفوانچش کنی تو قلب به مقلوب او هم اوست
امروز اگر از این سه برون آریم به جودفردا ز شکر هر سه برون آرمت ز پوست