شمارهٔ ۴۱ - در مدح مجدالدین ابوطالب نعمه
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: بست۷ بیت
آنکه بر سلطان گردون نور رایش غالبستپادشاه آل یاسین مجد دین بوطالبست
آسمان همت خداوندی که همچون آسمانهمتش بر طول و عرض آفرینش غالبست
آنکه او تا در سرای آفرینش آمدستتنگ عیشی از سرای آفرینش غایبست
بحر در موج شبانروزی دلش را زیر دستابر در باران نوروزی کفش را نایبست
آز محتاجان چو کلکش در مسیر آمد بسوختآز گویی دیو و کلک او شهاب ثاقبست
دی همی گفتم که از دیوان رای صائبشآفتاب و ماه را هر روزی نوری راتبست
آسمان گفتا چه میگویی که گوید در جهانپرتو نور نبوت را که رایی صایبست