شمارهٔ ۳۹۰ - در علو همت و کمال نفس خود
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ن۴ بیت
سگ خشم و خر شهوت که زبونگیری نیستتیز دندانتر از این هر دو در این خاک کهن
نفس من کو ملک مملکت شخص منستهر دو را سخرهٔ خود کرده به تادیب سخن
ترک و تازیک شما جمله سگانند و خرانکه به جز خوردن و کردن نشناسند ز بن
تو چه گویی که کند نفس ملک همت منگر تو گوییش بیا خدمت این طایفه کن