گنج

شمارهٔ ۳۶۸

به خدایی که قائمست به ذاتنه چو ما بلکه قایم و قیوم
که مرا در فراق خدمت توجان ز غم مظلمست و تن مظلوم
باز مرحوم روزگار شدمتا که گشتم ز خدمتت محروم
هرکه محروم شد ز خدمت توروزگارش چنین کند مرحوم