گنج

شمارهٔ ۳۴۲

در آینه چون نگاه کردمیک موی سفید خود بدیدم
زاندیشهٔ ضعف و وهم پیریدر آینه نیز ننگریدم
امروز به شانه‌ای از آن مویدیدم دو سه تار و برطپیدم
شاید که خورم غم جوانیکز پیری خود چو بررسیدم
زایینهٔ معاینه بدیدموز شانه به صد زبان شنیدم