شمارهٔ ۳۰۱ - از نجیبالدین کاتب سیاهی خواهد
اگر به رنج ندارد اجل نجیبالدینکه هیچ رنج مبادش ز عالم بدکیش
به پارهای سیهی بر سرم نهد منتبه شرط آنکه دگر دردسر نیارم بیش
به وقت خواندن این قطعه دانم این معنیبه گوشهٔ دل او بگذرد که ای درویش
دل من از سیهی دادن تو سیر آمددل تو سیر نگشت از سپیدکاری خویش