شمارهٔ ۲۹۴ - در نصیحت نفس

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: امهگوهرگزمباش۶ بیت

انوری بهر قبول عامه چند از ننگ شعرراه حکمت رو قبول عامه گو هرگز مباش

رفت هنگام غزل گفتن دگر سردی مکنراویان را گرمی هنگامه گو هرگز مباش

تاج حکمت با لباس عافیت باشد بپوشجان چو کامل شد طراز جامه گو هرگز مباش

در کمال بوعلی نقصان فردوسی نگرهر کجا آمد شفا شهنامه گو هرگز مباش

تا کی از تشبیه تیغ و خامه خامی بایدتتیر بهرامی تو تیغ و خامه گو هرگز مباش

آرزو خود کام زادست و قناعت خوش منشباد او شو کام از خودکامه گو هرگز مباش

خلاصه

هوش مصنوعی: انوری در این شعر به نکات مهمی درباره هنر شعر و حکمت اشاره می‌کند. او می‌گوید که برای جلب نظر عمومی، نباید به ننگ شعری توجه کرد و همچنین باید از سردی در هنر غزل‌گویی پرهیز کرد. تاج حکمت تنها زمانی ارزشمند است که با عافیت همراه باشد و انسان در کمال خود به آن برسد. او بر این باور است که نباید فقط به تشبیهات سطحی و خام بسنده کرد و باید از خودخواهی دوری کرد و قناعت پیشه کرد. در نهایت، انوری تأکید می‌کند که انسان باید به دنبال کمال و حقیقت باشد و از خودکامگی پرهیز کند.