گنج

شمارهٔ ۲۸۱ - در مرثیه

هرگز گمان مبر که کمال‌الزمان بمردکو روح محض بود نه جسم فناپذیر
می‌دان که ساکنان فلک سیر گشته‌انداز مطربی زهره بدین چرخ گنده پیر
خواهش گری به نزد کمال‌الزمان شدندکو بود در زمانه درین علم بی نظیر
گفتند زهره را ز فلک دور کرده‌ایمای رشک جان زهره بیا جای او بگیر