شمارهٔ ۲۵۹ - در مذمت اهل سوق

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وید۶ بیت

روزی پسری با پدر خویش چنین گفتکان مردک بازاری از آن زرق چه جوید

گفتا چه تفحص کنی احوال گروهیکز گند طمعشان سگ صیاد نبوید

عاقل به چنان طایفهٔ دون نگرایدمردم به سوی مزبله و جیفه نپوید

بازار یکی مزرعهٔ تخم فسادستزان تخم در آن خاک چه پاشی که چه روید

امید مکن راستی از پشت بنفشهتا روی تو چون لاله به خونابه نشوید

قولی نبود راست‌تر از قول شهادتزان در همه بازار یکی راست نگوید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره ناپاکی و فساد در جامعه است. پسری از پدرش می‌پرسد که چرا یک فرد بازاری به زرق و برق دنیا وابسته است. پدر جواب می‌دهد که نباید به چنین مردمانی توجه کرد، زیرا آنها در جستجوی ناپاکی هستند و عاقل نباید به آن‌ها نگاه کند. او به فساد موجود در بازار اشاره می‌کند و می‌گوید که در این محیط، حقیقت و صداقت جایی ندارد و کسی به درستی صحبت نمی‌کند. در نهایت، پدر تأکید می‌کند که نمی‌توان از چنین جایی، امیدی به خوبی و راستگویی داشت.