شمارهٔ ۲۲۶ - شراب خواهد
ای کریمی که از نوال کفتکان و دریا همیشه ناله کنند
روزی خلق چون مقدر شدبه کف دست تو حواله کنند
عیش خوش بر دلم حرام شدستبامنش باز می حلاله کنند
زر نابم ده ازپی کابینشزانچه از شیشه در پیاله کنند
شادزی تا که دایگان فلکدر کنارت هزار ساله کنند