شمارهٔ ۱۶۴ - در تجدید لقب موئیدالدین مودودشاه
ای برادر نسل آدم را خدی از روی لطفنامها دادست پیش ازتر و خشک و گرم و سرد
هر کسی را کنیت و نام و لقب در خورد اوستپس در آوردستشان اندر جهان خواب و خورد
حاسدا مودود شاه ناصرالدین را لقبگرموئید شد تو زین معنی چرا باشی به درد
دان که او را نعمت دیگر نو نیامد زاسمانزانکه از روز ولادت خود موئید بود مرد
بیش از این چیزی دگر حادث نشد در نام اوآن به نیکونامی اندر جملهٔ آفاق فرد
چون پدر مودود نامش کرد تایید خدایاز سیم حرف و چهارم حرف او یک حرف کرد
باد نامش درجان باقی وذاتش همچو نامملک گیتی دستگاه و حفظ مردان پایمرد