شمارهٔ ۲۹
هنگامه ی خورشید ز رخسار تو بشکستبازارچه سرو ز رفتار تو بشکست
هر تعبیه لطف که در تازه گلی بودقدرش زرخ زر تو برتار تو بشکست
هر رونق و ناموس که هر لعل و گهرداشتبا قاعدد لعل گهربار تو بشکست
برچید دکان عقل و بپرداخت وطن صبرساز حیل هردو چودرکار تو بشکست
زلف تو ز ما بس که تراش دل و دین کردتا تیشه او تیز ز پیکار تو بشکست
بس پرده مصحف که چلیپای تو بدریدبس حرمت سجاده که زنار تو بشکست
هر کیسه دل طره طرار تو بشکافتصد لشکر جان غمزه خونخوار تو بشکست
هر کیسه دل طره طرار تو بشکافتصد لشکر جان غمره خونخوار تو بشکست
بازار بتان تا بکنون داشت رواجیواکنون که اثیر است خریدار تو شکست