شمارهٔ ۱۸۰
چون گشت رخ چمن دل آرایوقت است به عیش کن دلا، رای
بفزود جمال باغ، در دهآن انده کاه شادی افزای
آراسته شد ز گل در و دشتبرخیز و صبوح را بیارای
آرایش جان می است و معشوقیک ساعت از این دو، برمیاسای
خط هوس از میانه بردارگوی طرب از وجود بربای
پیش از تو ببین چه آس کشتنددر دور سپهر عمرفرسای