گنج

شمارهٔ ۱۷

کس به عشق تو دستیارم نیستدل بهجر تو پایدارم نیست
من نگویم که دیده نیست مراهست بی روی تو نگارم نیست
بیکی دل چه مایه رنج کشمای دریغا که صد هزارم نیست