شمارهٔ ۱۰ - مستزاد

۱۴ بیت

چون شاخ گل آنروز که در خانه زینیآشوب جهانی

و امروز که چون سرو سهی بزم نشینیآشوب نشانی

گه با من دلسوخته شیرین تری از شهدگه تلخ تر از زهر

فریاد ز دست تو که یک لحظه چنینییک لحظه چنانی

شیرین بلطافت شد اگر خسرو خوبانلیلی بملاحت

ایکان ملاحت تو سرا پا همه اینیوز رخ همه آنی

دیروز که در بند وفا بودی و یاریمی بود بدستت

امروز که در قصد هلاکم به کمینیبا تیر و کمانی

با قد چو سرو و گل رخسار و لب لعلایساقی جانبخش

خورشید بلند اختری و ماه زمینیعیسی زمانی

خواهی که دهد ساقی جان ساغر نوشتبر خلق مزن نیش

کز باغ مکافات گل و لاله نچینیگر خار نشانی

آسوده درونی و غم من بتو اهلیهر چند بگوید

تا درد دلی کز تو مرا هست نه بینیبالله که ندانی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و وضعیت متغیر آن است. شاعر از تغییر احساسات از شیرینی تا تلخی در رابطه با معشوق صحبت می‌کند و به یاد روزهایی می‌افتد که عشق وفادارانه و شیرین بود، اما اکنون دلشکستگی و آشوب در زندگی‌اش حاکم شده است. او به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و از درد ناشی از جدایی و بی‌وفایی می‌گوید. همچنین، شاعر به لطافت و زیبایی معشوق مانند گل و سرو اشاره کرده و یادآور می‌شود که در حال حاضر با تیرهای عشق و ناامیدی به او آسیب می‌بیند. در پایان، شاعر دست به دعا می‌زند که به او رحم شود و از رنج‌هایش کاسته شود.