شمارهٔ ۴۶۴
مجنون شوم و وارهم از بوالهوسی چندباشد که برآرم بفراغت نفسی چند
مردن به ازین زندگی تلخ که بینمبر شکر عیسی نفسان خرمگسی چند
باشد که نسیمی وزد از جانب لیلیتا از ره مجنون ببرد خار و خسی چند
هرگز دم وارستگی از کس نشنیدیممرغی دو سه دیدیم اسیر قفسی چند
اهلی ز حریفان جهان قطع نظر کنآدم شو و بگریز ازین هیچکسی چند