شمارهٔ ۹۱ - در مدح حضرت امیر «ع » به پارسی خالص قافیه: ار۳ بیت شهی که موردم تیغش اژدهائی بودهژبر پیکر و جادوکش و نهنگ اوبار توانم او را خواند آفتاب اگر شایدکز آفتاب بتابد ستاره هفت و چهار گه کشیدن بیرنگ آسمان کبودز تیر خامه گرفت از دو پیکران پر کار