شمارهٔ ۸۸ - در مقدمه طبع شاهنامه در وصف دربار مظفرالدین شاه
در بوستان سروش همی روید از درختوز آسمان ببارد دانش ز ماه و هور
تابد هنر ز گوی گریبان بخردانچون ماه نو ز چرخ و می کهنه از خنور
با فر شهریار تواناست پای لنگوز توتیای مهرش بیناست چشم کور
دانا چنانکه تشنه شتابد در آبگاهتازد به خاک راه شهنشه ز راه دور