گنج

شمارهٔ ۵۷

سپه را گاه زاری بر سپهسالار اعظم شدکه از سوگش دل شه خسته و پشت سپه خم شد
نه یک تن کم شد از ایران که مانا صد هزاران تنکه هر یک بر هزاران تن فزود اندر هنر گم شد
بنال ای چرخ بازاری و کن اشک از بصر جاریکه از مرگ برادر داغ بر دل صدر اعظم شد